Love Cats

The Love Cats Blog

Monkey Business

www.lovecats.gr monkey business

Όταν τον περασμένο Μάϊο βρέθηκε ένας μικρός σπουργίτης -κυριολεκτικά – στον δρόμο μου, δεν ήξερα τίποτα για τα πτηνά. Γάτες μόνον γνώριζα να μεγαλώνω.

Τον πήρα, λοιπόν, μαζί μου και ανέλαβα την ευθύνη να τον μεγαλώσω. Εν μέσω τής έναρξης τής επιχείρησης, ήδη με τρεις γάτες στο σπίτι – και μερικές ημέρες πριν βρω και τον #Lovely, κι αυτόν στον δρόμο… -, δεν υπήρχε κανένα περιθώριο αντοχής. Δεν μπορούσα, ωστόσο, να τον αφήσω να πεθάνει: ο #Αγάπης δεν μπορούσε να πετάξει.

Τηλέφωνα σε φίλους και γνωστούς, επισκέψεις σε pet shop με πτηνά, και διάβασμα κάθε μέρα στο διαδίκτυο. Κάθε μέρα. Το πλάνο ήταν να τον φροντίσω μέχρι να μεγαλώσει λίγο και μετά να τον αφήσω να φύγει, όσο κι αν ήξερα πως θα με πονούσε. Διότι κάθε μέρα ήμασταν μαζί: τον έπαιρνα μαζί μου στο κατάστημα, στην αγκαλιά μου, τρώγαμε μαζί, εγώ τοστ στο χέρι, εκείνος αυγό στην σύριγγα, κάθε βράδυ τον έβαζα στο στήθος να ακούει την καρδιά μου για να μην αισθάνεται μόνος. Και μας έπαιρνε ο ύπνος.

Όταν ξυπνούσα, ωστόσο, και τον έβλεπα να μισοανοίγει το ένα μάτι για να δει τι θα κάνω, τότε γέμιζα τύψεις: δεν είχα κανένα δικαίωμα να κάνω κινήσεις που σε δένουν με ένα είδος που δεν θα έπρεπε να το νοιάζει το δικό σου, παρά μόνο για ζητήματα επιβίωσης. Κι έτσι, με λύπη, τον άφηνα στο κλουβί του, και περιοριζόμουν στο να το ανοίγω κάποιες φορές την ημέρα, για να τον προκαλώ να πετάξει.

Ο #Αγάπης, όμως, δεν πέταξε ποτέ. Μόλις προσπαθεί να ανακτήσει ύψος, τότε πέφτει σχεδόν κατακόρυφα. Και όταν αντιλήφθηκα πως θα τον έχω για μία ζωή, δεν υπήρχε χρόνος ούτε για χαρά ούτε για λύπη: έπρεπε να εξασφαλίσω το μέλλον του. Να κάνω την ζωή του όσο γίνεται καλύτερη: του πήρα κλουβιά σε διάφορα χρώματα, βιταμίνες, τροφές με σπανάκι, ξηρούς καρπούς, κούνιες, κορδέλες για να μην κρεμώ το σπίτι του σε πρόκες.

Και πήρα και μία απόχη.

Αστείο;
Πιθανόν.

Μέρος τού μέλλοντός του, είναι και οι αστάθμητοι παράγοντες: τι θα γίνει εάν συμβεί κάποιο ατύχημα και βρεθεί εκτός κλουβιού; Θα προλάβω να τον φτάσω, να μην του κάνουν κακό οι γάτες; Εάν όταν τον αφήνω στο δωμάτιο να πετάξει, θα μπορέσω να τον πιάσω με ασφάλεια εάν καθήσει, για παράδειγμα, στο air condition; Είμαι υπεύθυνη για αυτό. Εγώ τον πήρα από την “φύση”. Εγώ τον “ανάγκασα” να κάνει παρέα με τρεις συν μία γάτες. Με εμένα έχει μάθει να ζει. Η ζωή του είναι στα χέρια μου.

Κι αυτά τα χέρια θα προτιμούσαν να κοπούν, παρά να του κάνουν κακό.

Βλέπετε, όλα τα έμβια όντα, είτε γεννηθούν είτε μεγαλώσουν στην αιχμαλωσία, τείνουν να αποκτήσουν συνήθειες που οδηγούν σε ένα είδος ζωής, μερικές φορές, πολύ διαφορετικό από το σύνηθες περιβάλλον τους. Κι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Σε συνθήκες αιχμαλωσίας έχουν διατηρηθεί είδη που θα είχαν εκλείψει εάν κάποιοι δεν φρόντιζαν με τεχνητή γονιμοποίηση την αναπαραγωγή τους. Σε συνθήκες αιχμαλωσίας βρίσκονται οι χελώνες στις γυάλες, οι πύθωνες στα τερράριουμ, ο σκύλος στο διαμέρισμα των τριάντα τετραγωνικών στο κέντρο τής Αθήνας.

Υπάρχει κάτι, ωστόσο, που δεν αλλάζει ποτέ.
Κι αυτό λέγεται “ένστικτο”.

Εάν οι γυάλες σπάσουν, εάν το λουρί λυθεί, το ζώο θα τρέξει στην ελευθερία. Και δεν έχει καμμία σημασία εάν ο άνθρωπος έχει φροντίσει εκείνο να μεγαλώνει ακόμα και σε κλίμα πλήρους λατρείας: το ζώο θα κάνει ό,τι το παρακινήσει το ένστικτό του να κάνει. Είτε αυτό είναι να δραπετεύσει από το διαμέρισμα είτε να εγκαταλείψει μία αγέλη επειδή στέφθηκε κάποιος άλλος ηγέτης και εκείνο είναι καταδικασμένο σε εξορία.

Το θέμα μας, λοιπόν, δεν είναι το ζώο.
Για άλλη μία φορά, είναι ο άνθρωπος.

Εάν ο άνθρωπος έχει ως μέριμνα να προστατεύσει πρωτίστως οποιονδήποτε άλλον, από τη ζωή που ο ίδιος αιχμαλώτισε, είτε για την δική του αγάπη είτε για του κόσμου, εάν ο άνθρωπος έχει για panic button ένα όπλο που αποδεσμεύει μολύβι κι όχι αναισθητικό, εάν αυτός ο άνθρωπος κοιμάται ήσυχος με τα “πρωτόκολλά” του και κοιτά τον εαυτό του στον καθρέπτη δίχως ίχνος αιδούς, να πάει στο σπίτι του.

Διότι σε αυτό το είδος ανθρώπου, δεν θα πρέπει να εμπιστευθεί κανείς ξανά, όχι πρωτεύον, αλλά ούτε κατσαρίδα.

#AttikoZoologikoParko

@LoveCatsGreece

Aidipsos: When A Predator Becomes The Prey

lovecats.gr aidipsos when a predator becomes the prey
Έχω ξεκινήσει από εχθές να γράφω κάτι για την επικαιρότητα.
Έχω γράψει και έχω διαγράψει τρεις-τέσσερις φορές το ποστ.
Γιατί, ειλικρινά, φείδομαι λέξεων.

Ένα νέο παιδί, υποτίθεται η βελτιωμένη έκδοση μίας προηγούμενης (απαρχαιωμένης?) γενεάς, που μεγάλωσε μέσα στην εξέλιξη, την τεχνολογία, την δωρεάν γνώση μέσα από αυτή (ακόμα κι αν δεν πήγε μία μέρα στο σχολείο), ένας νέος άνδρας που έπρεπε(?) να γνωρίζει πώς να (συμπερι)φέρεται στον κόσμο, σε μία κυρία. Αυτό το παιδί, δελέασε και κλώτσησε μία γάτα, από ύψος, στη θάλασσα… Δεν βρέθηκε στον δρόμο του, και καθώς ήταν νευριασμένος και θολωμένος κλώτσησε ένα ζωντανό που βρέθηκε μπροστά του. Το δελέασε. Και όχι μόνον αυτό: το ανέβασε λέει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ως στόρυ…

Αυτό που με πικραίνει περισσότερο, είναι ότι λέει μαζί του ήταν και ένα νέο κορίτσι – πρωταθλήτρια σε κάτι(?) – η οποία ακούγεται να γελά… Για φαντάσου… Μία νέα γυναίκα, που η φύση την έχει προικίσει με κάτι που ονομάζεται ενσυναίσθηση, διότι την έχει δομήσει έτσι ούτως ώστε να γίνει μητέρα, και να καταλαβαίνει πότε κάτι κακό μπορεί να συμβαίνει με το/στο παιδί της (από την κούνια του, μέχρι τον τάφο της), να γελά και να μην μπαίνει μπροστά ξαφνιασμένη να φωνάξει “τι κάνεις εκεί;!”.

Το βίντεο δεν το είδα.
Εγώ δεν μπορώ πια στη θέαση κακοποιημένων γατών. Έχω περάσει τόσους θανάτους τόσων μικρών που προσπάθησα παίρνοντάς τα από τα σκουπίδια που τα είχαν πετάξει ή μέσα σε πάρκα να τα κρατήσω στη ζωή, που μου είναι αδύνατον πλέον να δω ακόμα και μία φωτογραφία, ένα βίντεο, ακόμα κι αν είναι μία ιστορία με χάπυ-εντ.

Είδα όμως ένα άλλο.
Όταν έγινε γνωστή η πράξη του, ανέβασε ένα βίντεο, στο οποίο όχι μόνο δεν ζητά συγγνώμη, αλλά ωρύεται πως δεν έκανε τίποτε, πως είναι φιλόζωος, πως ταΐζει δέκα γάτες στην αυλή, και δεν θυμάμαι τι άλλο ανάλογο. Εκείνο που θυμάμαι, ωστόσο, είναι το λεξιλόγιό του και η εκφορά τού λόγου του: ακόμα και τίποτα να μην είχε γίνει, ακούγοντάς τον και βλέποντάς τον, καταλάβαινες ότι αυτός ο άνθρωπος έχει μέσα του μίσος(?), οργή(?), κακία(?), θυμό(?), δεν ξέρω. Από την Ελληνική γλώσσα, την πιο πλούσια και εννοιολογικά σημαίνουσα γλώσσα στον κόσμο, νέο παιδί, πως κάνεις αυτή την επιλογή των λέξεων; Τι τρόπος είναι αυτός που επιλέγεις να εκφραστείς σε ένα οπτικοακουστικό μέσον; Ένα νέο παιδί. Ένα νεαρό αγόρι.

Αγαπητοί.
Μην περιμένετε να εκλείψουν αυτές οι συμπεριφορές. Το θέμα μας δεν είναι ούτε οι σκύλοι μήτε οι γάτες. Το θέμα μας πάντοτε θα είναι ο άνθρωπος. Από εκείνον ξεκινούν και τελειώνουν όλα. Όταν δεν έχεις ίχνος τής πιο στοιχειώδους ευπρεπούς συμπεριφοράς, να μπορείς να αρθρώσεις έναν λόγο που να σε τιμά και να σε χαρακτηρίζει ως πολιτισμένη προσωπικότητα, να περιμένετε και τον κακοποιητή να λέει είχα πιει μπύρες και την κλώτσησα, και τον βιαστή φορούσε τακούνια και την βίασα, και τον δολοφόνο ήταν άλλη ομάδα και τον μαχαίρωσα. Όταν μπορείς να πεις/κάνεις κάτι με δέκα διαφορετικούς τρόπους, τον έναν καλύτερο από τον άλλον, και επιλέγεις τον χείριστο, μην ελπίζετε σε πολλά.

Διότι το να φροντίζεις τις γάτες, δεν σε κάνει φιλόζωο.
Και εάν είσαι φιλόζωος, δεν σημαίνει πως είσαι και καλός άνθρωπος.
Η απόδειξη είναι η συμπεριφορά σου.
Και ο λόγος σου. Κυρίως αυτός.

#Aidipsos

 

About Us

lovecats.gr about us

Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε στην Ελλάδα. Σε κάθε πόλη αυτής της χώρας, σε κάθε γειτονιά, οι μνήμες των παιδικών μας χρόνων είναι σφραγισμένες με την εικόνα μίας Γάτας. Είτε μέσα σε σπίτια είτε μέσα σε αυλές, αποτελούσαν τον λόγο που μας προέτρεπε να σταματήσουμε ό,τι κάναμε για να τους δώσουμε αυτό που πάντα απαιτούν από εμάς τους ανθρώπους: την προσοχή μας.

Φροντίσαμε, φιλοξενήσαμε, μεγαλώσαμε, αλλά και χάσαμε αδέσποτες ψυχές. Ωστόσο, το σπίτι μας το μοιραζόμασταν πάντα με εκείνες. Κάποιες υγιείς, κάποιες με ανίατες ασθένειες. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ήμασταν πάντα εκεί για να τους δώσουμε την αγάπη και τη φροντίδα που τους έπρεπε.

Και σήμερα, είμαστε εδώ για να μοιραστούμε τη δική μας αγάπη με τη δική σας. Με εφαλτήριο την πρόθεση για ό,τι καλύτερο μπορούμε να σας προμηθεύσουμε, δημιουργήσαμε αυτή την επιχείρηση. Στόχος μας είναι η άμεση επικοινωνία μαζί σας, με σκοπό τη βελτίωση των παροχών και των υπηρεσίων μας.

Για ό,τι χρειαστείτε, είμαστε εδώ – είτε ηλεκτρονικά είτε τηλεφωνικά – για να σπεύσουμε να σας εξυπηρετήσουμε. Κάθε πρόταση, κάθε υπόδειξη, θα είναι πάντοτε ευπρόσδεκτη.

Σας ευχαριστούμε για την επιλογή σας.

Με εκτίμηση,
Love Cats

@LoveCats

Intro To Love Cats

lovecats-cat-nose

Το Love Cats δεν είναι ένα ακόμη Pet-Shop.
Είναι μία επιχείρηση αποκλειστικά αφιερωμένη στη Γάτα &
σε εκείνους που τη φροντίζουν.

Για κάποιους η Γάτα είναι ένα κατοικίδιο.
Στο Love Cats θεωρούμε πως η Γάτα είναι το πιο όμορφο &
ιδιαίτερο πλάσμα που δημιούργησε η Φύση.

Στο Love Cats θα βρείτε ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί
από τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα
με αντικείμενο τη φροντίδα τής Γάτας,
σε ένα λιτό & απέριττο περιβάλλον περιήγησης.

@LoveCatsEshop

Καλάθι αγορών